روزنامه آسمان آبی: زندگینامۀ شاعران، نویسندگان و هنرمندان همواره برای خیل عظیمی از خوانندگان جذاب بوده و هست. نزد گروهی از چهرههای سرشناس، ولعِ سخنگفتن از خویش یا ذکر حالات و مقامات نامآورانی که روزگاری با آنها سر و سرّی داشتهاند پایانی ندارد. کسانی مشتاقند فرصت گفتوگویی دست دهد تا با سیاهکردن هفتاد من کاغذ، ریز و درشتِ رخدادهای زندگی و آنچه از سردی و گرمیِ روزگار چشیدهاند روی دایره بریزند، و در این میدان باکی هم ندارند تا در غیابِ شاهدانِ عینی با دوغ و دوشاب کردن، حقایقی را مخدوش کنند، پای خود را از حوادثی بیرون بکشند، خود را عامل اصلیِ یک جریان معرفی کنند، ماجراهایی را پس و پیش کنند، شخصیتهایی را نادیده بگیرند، پای چهرههایی را به جاهایی باز کنند! معاشران دوران جوانیِ خود را از میان مشاهیر دستچین کنند، نقش «پدر معنوی و پیشگو» به خود بدهند و خلاصه تاریخ را آنگونه که میخواهند با هر طول و تفصیل و لفت و لعابی که خریدار داشته باشد «شفاها» روایت کنند. آنچه در هر کجای جهان «تاریخ شفاهی» یا «خاطرهنویسی/ خاطرهگویی» خوانده میشود هرگز از این آفات در امان نبوده و نیست. اما در عصری که هرکس میکوشد به کمترین بهانه، داخل گود شود و موقعیتی ویژه برای خود تدارک ببیند شماری از نامدارانِ حیطههای علم و فرهنگ و هنر و سیاست نیز در روایت «شفاهیِ» روزگارانِ گذشته حاضرند بر خود زخم بز

وبسایت فردا: شکار گراز توسط ناصرالدین شاه را مشاهده می کنید این تصویر مربوط به جاجرود در سال ۱۲۷۱ شمسی می باشد.